حبيب الله الهاشمي الخوئي
111
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة
وبدانيد كه بتحقيق بندگان خدا كه از ايشان طلب حفظ علم أو شده حفظ ميكنند آن علمي را كه لازم الحفظ واز قبيل اسرار است ، وجارى ميكنند چشمهاى آن علمي را كه بايد بمردم اظهار نمود از قبيل تكاليف واحكام ، وصلت مىكنند ايشان با يكديگر با نصرت ويارى ، وملاقات ميكنند با آشتى ومحبّت ، وسيراب مىكنند يكديگر را با كاسهء سيراب كنندهء علم ومعرفت ، وباز مىگردند با سيرابى مخلوط نمىشود باعتقادات ايشان شك وشبهه ، ونشتابد بسوى ايشان غيبت كنندگان بجهت طهارت نفوس ايشان ، بر اين أوصاف بسته وعقد كرده است خداى تعالى خلقت واخلاق ايشان را پس بالاى اين عقد خلقي وخلقتى با همديگر در مقام محابه مىباشند وبسبب آن در مقام وصالند ، پس هستند ايشان در زيادتي مرتبه وتفاوت درجه نسبت بسايرين مثل زيادتى تخم نسبت ببقيّهء آن در حالتي كه امتياز داده است أو را خالص گردانيدن وپاكيزه كرده أو را تميز كردن . پس بايد قبول نمايد مرد كرامت را بسبب قبول اين صفات ، وبايد بپرهيزد از مرگ با شدّت پيش از حلول آن ، پس بايد نگاه كند مرد در كوتاهى روزگارش وكمى درنگش در منزلي تا آنكه بدل كند بان منزل منزل ديگر را ، پس بايد كارى كند از براي مكان رجوع خود ، واز براي علامات محلّ انتقال خود . پس خوشحالى از براي صاحب قلب با سلامتى است كه أطاعت كرد كسى را كه هدايت كند أو را ، وبيگانگى كرد از كسى كه هلاك نمايد أو را ، ورسيده راه سلامت را بسبب نصرت ويارى كسى كه صاحب بصيرت كرد أو را ، وأطاعت هدايت كنندهء كه امر كرد أو را ومبادرت نمود بهدايت پيش از آنى كه بسته شود درهاى آن ، وبريده شود أسباب آن ، وطلب نمود گشودن در توبه را ، وازاله نمود گناه را پس بتحقيق كه اقامه شد براه حق وهدايت شد بر راه راست